Golden or red?

Zondag, 3 augustus, 18e dag. We waren vandaag eens lekker op tijd opgestaan om terug te rijden richting ons start- en eindpunt, San Francisco. Om half tien waren we zo ver en volgden we allereerst Highway 140, die ons de Sierra Nevada uitleidde. Dag Sequoia, dag Yosemite, maar vooral nu dus ook dag Sierra Nevada. Na een uur rijden kwamen we door een typisch Amerikaans dorpje, genaamd Mariposa. Het viel ons op dat we weer in de buurt kwamen van de streek waar veel plaatsnamen Spaans zijn of van het Spaans zijn afgeleid. We besloten om vandaag de bekendste brug van Californië te vereren met een bezoek. Na een aantal uur rijden waren we dan eindelijk daar. Van een afstand lijkt de brug niets voor te stellen, maar wanneer je er eenmaal naast, of sterker nog, op staat, voel je je nietig en is de brug ineens een reus. Het was er druk. Niet zo gek, als je je bedenkt dat het een van de eyecatchers van de stad is. Op de brug stond een file en van de voet- en fietspaden werd goed gebruik gemaakt. Zoals velen vroegen wij ons af waarom de brug de naam “Golden Gate” draagt, terwijl deze rood is. Door nieuwsgierigheid konden wij het niet laten om het op te zoeken. De naam is ontstaan doordat de aansluiting van de San Francisco Bay met de Stille Oceaan kapitein John C. Fremont herinnerde aan een haven in Istanbul, genaamd de Gouden Hoorn. Deze kapitein zou de brug Golden Gate hebben genoemd. Dan rest er nog de vraag waarom de brug rood is geschilderd. De kleur is gekozen door de architect van de brug, die onderzoek deed naar kleuren. Rood was de enige kleur die mooi opging in de omliggende heuvels en die aan de andere kant een goed contrast vormde met de oceaan en de lucht. Nu we dit weten, kunnen we verder gaan met de rest van de dag. Na een uurtje bij de brug haalden we nog wat extra boodschappen in huis voor de laatste barbecue van de vakantie. Hierna reden we door naar Castro Valley, vlak bij Oakland, waar onze camping lag. Een hele mooie omgeving, weinig campers, maar veel bomen. Het is een Regional Park, dus ook een officieel park weer waar we in kampeerden. Overal om ons heen stonden prachtige bomen, waarvan we de volgende dag te weten kwamen dat het eucalyptusbomen waren. Toen de camper ingeparkeerd was en alle snoeren en buizen vastgelegd waren, was het tijd voor de jongens om hout te verzamelen en het vuur voor de barbecue te halen. Ze stookten een hoog vuur, wat na een tijdje zelfs eventjes hoger was dan de jongens zelf, waarna de houtskolen in het vuur konden voor de barbecue. We hebben heerlijk vlees gegeten, waaronder worstjes met anijssmaak en een overheerlijke T-Bone Steak. Na het eten ruimden we op en maakten we ons klaar voor alweer de laatste nacht slapen in de RV. De tijd hier is zo snel gegaan, het is heel gek. Aan de ene kant lijkt het alweer zo lang geleden dat we in het vliegtuig stapten naar de States, terwijl het aan de andere kant lijkt alsof we gister de nachtelijke avonturen beleefden in Las Vegas en de bergen betraden in Zion. Overmorgen stappen we alweer in het vliegtuig om naar ons koude (of niet?) kikkerlandje terug te vliegen. We gaan nog even genieten van onze laatste uren in de States, maar allereerst: slaap lekker!