vrijdag 1 augustus 2014

Trees like towers

Donderdag, 31 juli, 15e dag. Na een vermoeide reis was eigenlijk iedereen toe aan rust en een lekker bed. Zo gezegd zo gedaan, om 10 uur kropen de eerste ontdekkingsreizigers de camper uit om zich op te maken voor het ochtend ritueel. Net zoals in de Grand Canyon en Zion waren hier ook shuttlebusjes die de mooiste uitzichtpunten voor je uitzochten. Het plan was om rond 1 uur / half 2 de biezen te pakken en richting de enorme bomen te vertrekken. Nadat Jean en Mart het water hadden bijgevuld en ook stiekem het water weer hadden geloosd a la Jean werd er ontbeten en over de campingplaats gewaggeld. We zijn nog maar even op de camping gebleven om te genieten van onze mooie plek. Toen we uitgenoten waren zaten we binnen de kortste keren in het shuttle busje richting het oerbos. Uitgestapt bij onze halte was er een geluksmoment dat maar voor weinige is weg gelegd. ( Jammer Corné) Mart vond het nummerbord uit Hawaii en daarmee hoefde hij er nog maar 5 om zijn hele collectie volledig te maken. Na een geluksdansje en kreet was het tijd voor de reuzen van het woud. We daalde af en hoe lager we kwamen hoe groter de bomen werden. Eerst hadden de bomen nog maar diameters van een meter maar al snel werd dit getal verdubbeld…2 … 4… 8… het ging maar door. Deze reuzen hebben de naam “sequoia trees” en we namen de ene naar de andere foto met hun als gezelschap. Toen was daar The mother of the trees: General Sherman! Een reusachtige boom met een diameter van 11 meter, een omtrek van 33 meter en een hoogte van maar liefst 83 meter. Dit is de grootste boom ter wereld in volume gemeten. Er zijn Sequoiabomen die wel 112 meter worden alleen hebben deze bomen niet het enorme volume dat de Sherman heeft. We zijn met de mother of the trees op de foto geweest en daarna hebben we een wandeling van 3 km door de bossen en sequoia bomen gemaakt naar de Moro Rocks. Daar hebben we genoten van een prachtig uitzicht over het hele dal van de Sierra Nevada. Hiervoor moesten eerst een paar honderd traptreden beklommen worden. Alleen Jean en Mart zijn naar de top geweest. Dit moest rennend gebeuren, omdat anders het laatste pendelbusje gemist zou worden dat terug zou gaan naar het museum. Na een sprint terug van het uitzichtpunt namen we de shuttle naar het museum. Van daar gingen we gelijk door naar de camping. Mart en Silke zouden voor iedereen koken. Het recept was cordonbleu met maiskolven en broccoli. De cordonbleu was speciaal want deze was gemaakt op de barbecue, het was een succes en iedereen genoot met volle teugen. Het kampvuur werd flink opgestookt en daar kwam als klap op de vuurpijl ook nog een chocolade taart bij. Na kampverhalen zijn we allemaal gaan slapen. Goodnight you guys, its amazing over here!

4 opmerkingen:

  1. Goede morgen Beste mensen
    Weer genoten van jullie belevenissen en prachtige foto,s
    Ook aan de maiskolven hebben wij herinneringen.
    Die voor het eerst gegeten in 1983 in Canada,werden toen geserveerd met goed boter in speciale schaaltjes ,vonden het toen vreemd,maar nu is overal te koop.
    Rest mij nog allen geweldige dagen toe te wensen.
    Groetjes uit Sittard

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een nummerbord van Hawaii? Aloha! Alleen daarom al moeten we nog een keer terug! Die lange reis van Las Vegas naar Sequoia staat ons ook nog op het netvlies. Klapband halverwege! Dat is jullieggelukkig bespaard gebleven. Goed te zien dat Jan weer kan lachen en zelfs (voor de foto?) weer een rugzak om kan! Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hai lieve mensen, Wat een indrukwekkende reis. En die boom de General Sherman had ik graag voor willen staan op de foto. En dan de tijden die jullie hebben. Laat aankomen etc. Op zn minst avontuur, niet? Ik geniet van jullie blog. Nog een fijne voortzetting tot....? Liefs van mij, Anjo. PS Foto.s zijn prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Luitjes,
    Zo, een derde bericht om te reageren, hopelijk dat het ditmaal wel lukt want het mooie verhaal wat ik had opgedist op het virtuele papier blijkt niet te blijven plakken :-(
    Mooie en leuke verhalen om te lezen en op een smakelijk wijze opgeschreven. Jullie komen vast rijk aan ervaringen en indrukken terug maar mogelijk met een illusie armer vanwege het niet meewerken van de gokkast in Las Vegas deze keer :-(
    Maar goed, hier gaat alles ook bijzonder goed ....duhuhhhh, eigenlijk is het best leuk met oaioidjrlanln en aoiufoiruanfn en verder aoidjfioeurjanl, meligheid ten top hier. Ook code oranje in NL m.b.t. het weer zal jullie niet interesseren dus wens ik jullie nog een fijne tijd en lots of greetings from the small country with the Windmills, Wooden Shoes, Tullips, Chees, Canals (o ja, gister Gaypride) and Droppies :-)
    Tot snel (of mag ik dat niet zeggen :-)))))

    Wellicht zien we elkaar ergens op een woensdagmorgen op een plaatselijk vliegveld "under the rook" van Amsterdam..... Good flight home

    BeantwoordenVerwijderen